راز داوینچی

یه قالیچه ی تبریزی خریدم. خوب که نگاه می کنم می بینم که کاملا قرینه نیست. دخترک قالیباف جایی که باید بته ای رو قرمز می زده سفید زده و اون گلی رو که باید سفید می زده، آبی. دوست دارم فکر کنم که چیز زنده ای پشت این گره هاست که حالا زیر پا افتادند. شاید قالیباف موقع گره زدن فکرش دنبال محبوبی بوده، شاید می خواسته بداخلاقی اول صبح صاحب کارگاه رو اینطور تلافی کنه، یا شاید خیلی ساده می خواسته پیامی به شخص خاصی برسونه که "هی! من اینجا بودم."