پدر بودن...

"پدر بودن" تماشای اون لحظه ست،وقتی اون موجود کوچک و نازنین رو برای اولین بار بغل می کنی. وقتی هنوز نمیدونه باید بخنده یا گریه کنه. لب هاش که سفید و بی خون هستن؛ از درد ،از شادی، از اونچه که لحظاتی پیش به ریه ها فرستاده، مرتعش میشن و می لرزند. پدر بودن تماشای اون لحظه ست. هیچکس حس اون لحظه رو به تصویر نکشیده... چون شدنی نیست. فقط باید خودت از دریچه ی چشم های خودت اون رو تماشا کنی.